Onze ervaring...

Onze ervaring met IJslandse Honden... Voor we Valka in huis haalden, hadden we eigenlijk géén ervaring met IJslandse Honden. We hebben wel altijd Border Collies en Shi-Tzu's gehad, meestal herplaatsers en asielhonden, behalve onze laatste Border Collie Nanook. Zij was een kleindochter van onze eerste Border Collie, een fokteefje dat herplaatst was. Dus we hadden wel al de nodige honden-ervaring. 

Elke hond is anders en dat geldt ook voor de IJslandse Honden. Wat de meeste IJslanders gemeen hebben, is hun opgewekte karakter. Dat is ook meteen één van de redenen waarom ik er zo voor gevallen ben. Ze zijn altijd opgewekt en blij je te zien. Ze hebben een heerlijk gevoel voor humor, steken allerlei gekke dingen uit en het is dan ook moeilijk om er kwaad op te zijn. Ze maken mij elke dag opnieuw aan het lachen en zijn het beste middel tegen een dipje.

Mits een goeie opvoeding, zijn ze sociaal naar mensen, honden en andere dieren. Ook kinderen zijn geen probleem, als zowel de hond als de kindjes goed gesocialiseerd zijn. ;-) Ze zijn dol op knuffels en aandacht. 

Als je nu denkt: "Jááá, dat wil ik ook!". Lees dan zeker nog even verder...

IJslandse Honden leren snel, zowel de positieve als de negatieve dingen. Consequentie is zeker nodig bij de opvoeding, anders gaan ze snel hun eigen ding doen. Maar, consequent betekent niet hardhandig! Een IJslander is erg gevoelig voor stemverheffing en past niet bij een baas met een opvliegend karakter of een hardhandige opvoeding. Een IJslandse Hond heeft een baasje nodig dat correct is en rechtvaardig, maar vooral ook met een gevoel voor humor. (en die beseft dat IJslandse "grapjes" misschien wel het gevolg zijn van een gebrek aan aandacht / beweging / ...)
En daarmee komen we meteen bij het volgende: IJslanders hebben voldoende activiteiten nodig om zich mentaal en fysiek bezig te houden: wandelingen, hondensport, een grote tuin met veel afleiding om te ravotten, putten te graven,... een hondenvriendje om mee te spelen en/of een baasje dat actief bezig is met de hond. 
IJslandse Honden zijn graag buiten en graag bezig. Pas op, het zijn geen Border Collies of Herdershonden! Ze kunnen behoorlijk zelfstandig zijn en hebben een eigen mening. En hoewel ze hun best doen om je te plezieren, doen ze ook eens graag hun eigen zin. 
Als je hen niet voldoende bezigheid geeft, gaan ze zelfstandig op zoek naar "taakjes". Putten graven, behangpapier aftrekken, de vulling uit lederen zetels trekken, aan ramen en deuren bijten,... een verwittigd mens is er twee waard. ;-) 
Over onze honden zeggen we vaak "dat ze altijd bereid zijn om te helpen met wat je aan het doen bent". 

IJslandse Honden zijn erg graag bij hun baasje(s) en alleen zijn is best moeilijk voor hen. Het is belangrijk om dit van jongsaf aan goed op te bouwen en aan te leren. De meeste gedragsproblemen bij IJslanders hebben te maken met blaffen tijdens het alleen zijn. Een IJslandse Hond is niet geschikt om elke dag 10 - 12u alleen thuis te zijn en hoort niet een kennel. Gebruik van een bench kan wel perfect aangeleerd worden, maar is ook niet geschikt om uw hond de ganse dag in te steken. 

Het blaffen is eigen aan IJslandse Honden, denk dus niet dat de uwe het wel niet zal doen. Ze blaffen. Punt. En nog véél ook. Kunt u of kunnen uw buren geen geblaf verdragen, neem dan geen IJslandse Hond. 
Bezoek wordt luidkeels aangekondigd, zodat de hele buurt weet dat er iemand is. En ook als u thuis komt, moet iedereen dat weten. Het blaffen bij de IJslanders is moeilijk te onderdrukken, het zit nu eenmaal in het ras ingebakken. Het kan mits een goeie opvoeding wat in banen geleid worden, maar verwacht hier zeker geen mirakels van. 
In IJsland drijven ze al blaffend het vee (paarden en schapen) bijeen en beschermen de lammetjes tegen roofvogels. Ook in onze contreien uit zich dit in het blaffen naar paarden, schapen,... en hardnekkig blaffen naar overvliegende vogels. 

Wij wonen op een boerderij met een groot terrein en hun ganse "domein" en dat van de buren wordt enthousiast blaffend vogelvrij gehouden door Valka en Fjóla. Bij ons gaat het goed met de paarden, maar ook daar rennen ze blaffend achter, dus dat is toch altijd een beetje afwachten hoe de paarden reageren. Onze paarden weten al dat het het snelst voorbij gaat als ze de honden gewoon negeren. Veel mensen houden IJslandse Honden en IJslandse paarden, dus het is zeker en vast een combinatie die mogelijk is. 

Met andere dieren gaat het over het algemeen goed. Onze IJslanders wonen zonder problemen samen met Border Collie Nanook, 9 katten, een 10-tal kippen en 2 paarden. Over het algemeen zijn IJslandse Honden goed met andere honden en wordt er veel gespeeld. Bij reuen kunnen er soms dominantieproblemen zijn met andere reuen. Dat is iets om rekening mee te houden als u meer dan één hond heeft. 
Over het algemeen worden mensen en dieren die bij het gezin horen erg goed aanvaard door IJslandse Honden.

Ook niet onbelangrijk als u de aanschaf van een IJslandse Hond overweegt: tijdens de ruiperiode verliezen ze haar... véél haar! De rest van het jaar verliezen ze zand... véél zand! (of modder of wat ze ook tegenkomen in de tuin of tijdens wandelingen). Houdt u van een huis dat ten allen tijde netjes en proper is, dan moet u misschien toch een ander ras overwegen... tenzij u héél graag kuist. ;-)

Los van het haar en alles wat ze mee naar binnen slepen, is de vacht van een IJslandse Hond min of meer "zelfreinigend". Dat wil zeggen dat uw hond van kop tot teen onder de modder kan zitten, maar als alles opdroogt, valt het er ook zo uit. (liefst op de bank of op een pas gereinigde vloer) 

Denkt u nog steeds dat een IJslander iets voor u is? Neem dan gerust vrijblijvend contact met ons op voor meer informatie of een kennismaking.